بالاترين مرتبهء معرفت است ، « حقّ اليقين » نام دارد . اين مراحل مانند مراتب نور است ، همان‌طور كه نور شمع ، نور لامپ و نور خورشيد هر سه نور و روشنىبخش هستند ، امّا هر كدام با ديگرى متفاوت است ، مراحل شناخت خداوند نيز همين‌طور است . يافتنىها در نهايت به عصمت منتهى مىشود . عصمتى كه ما براى اولياى دين خود قائل هستيم ، از يافتنىها ناشى مىشود . بر اثر يافتنىهاست كه انسان از نظر روحى از قدرتى برخوردار مىشود كه از پيشامدهاى ناگوار نه تنها ناراحت نمىشود ، بلكه از آن‌ها در جهت زندگى صحيح استفاده مىكند و هيچ‌گاه در برابر مشكلات لب به شكوه نمىگشايد و در برابر مشيت الهى ناشكرى و ناسپاسى نمىكند . نمونهء چنين انسانى حضرت زينب ( س ) است . آن حضرت در حادثهء عاشورا مصائب زيادى را تحمّل كرد ؛ فرزندان ، برادران و خويشان خود را از دست داد و همراه زنان و كودكان خاندان پيامبر ( ص ) به اسارت دشمن درآمد . با وجود اين ، آن بانوى بزرگوار در مجلس يزيد در جواب دشمن كه به او گفت : « ديدى خداوند بر سر شما چه آورد ؟ » با شجاعت و شهامت پاسخ مىدهد : « ما رأيتُ الّا جميلًا - من جز خوبى از خداوند نديدم . » « 1 » اين همه شجاعت و سلحشورى حاصل يافتنىهاست ، نه دانستنىها .

--> ( 1 ) . اللهوف ، ص 160